Ahmet Paşa Kimdir? Şiirlerinden Örnekler...
Ahmet Paşa kimdir? Şiirlerinden örnekler... Divan edebiyatı... Divan şiiri... Klasik Türk Edebiyatı... Detaylar Butik Kitap'ta...
Ahmet Paşa kimdir?
Ahmet Paşa, Fatih Sultan Mehmet devrinin öne çıkan şairlerinden biridir ve Türk yazınında Şeyhî ile Necâtî arasında bulunan Ahmet Paşa, II. Murat’ın kazaskerlerinden Veliyüddîn Efendi’nin oğludur ve Edirne’de dünyaya gelmiştir, Bursa’da hayatını kaybetmiştir. Bursa’daki Muradiye Medresesi’nde müderrislik görevi yapan Ahmet Paşa, Edirne kadılığı esnasında padişahın dikkatini çekip padişahın hem nedimi hem de hocası olmuştur. Şair, İstanbul’un fethine katılmıştır, ardından kazaskerlikle vezirlik rütbelerini de almıştır. Padişah’ın nedimlerinden birisine ilgi duyduğu biçiminde bir söylentiden sonra hapse atılmış olan Ahmet Paşa “Kerem” kasidesini yazmak suretiyle Fatih Sultan Mehmet'e kendisini affettirmiştir. Onun “Kerem” kasidesi Şeyhî’ye “Güneş” kasidesi Atâî’ye “Gönül” murabbaı da Melîhî’ye naziredir. “Gönül” murabbaına ayrıca Avni yani Fatih Sultan Mehmet tarafından muhammes biçiminde bir nazire yazılmıştır.
Arapça, Farsça ve Rumca gazeller kaleme alan Ahmet Paşa’nın bilinen tek eseri Divan’dır. Ziya Paşa Ahmet Paşa, Necati ve Zati’yi “Türk sühana temel komuşlar.” biçiminde vasıflandırmıştır, Ahmet Paşa’nın “Şeyhi ile Necati arasında yetişen şairlerin en büyüğü” olduğunu ifade etmiştir.
Şiirlerinden örnekler...
Örnek 1
Murabba
Gül yüzünde göreli zülf-i semensây gönül
Kuru seydâda yiler bîser ü bîpay gönül
Demedim ben sana dolaşma ana hây gönül
Vay gönül vay bu gönül vay gönül ey vây gönül
Bizi hâketdi hevâ yoluna sevdâ n'idelim
Pâymâl eyledi bu zülf-i semensâ n'idelim
Kul edinmezdi güzeller bizi illâ n'idelim
Vay gönül vay bu gönül vay gönül ey vây gönül
Ben demezdim ki hevâ yoluna serbâz gelem
Ney-i aşkınla gamın çengine demsâz gelem
Der idim aşk kopuzun uşadam vâz gelem
Vay gönül vay bu gönül vay gönül ey vây gönül
Dil dilerken yüzünün vaslını cândan dahi yeğ
Bir demin görür iken iki cihândan dahi yeğ
Akdı bir serve dahi âb-ı revândan dahi yeğ
Vay gönül vay bu gönül vay gönül ey vây gönül
Ahmed'em kim okunur nâmım ile nâme-i aşk
Germdir sözlerimin sûzile hengâme-i aşk
Dil elinden biçilipdir boyuma câme-i aşk
Vay gönül vay bu gönül vay gönül ey vây gönül
Örnek 2
Ey fitnesi çok kavli yalan yandum elünden
Bir nâz ile bin gönül alan yandum elünden
Sen şem’ gibi gayr ile meclisde gülersin
Ben akıduram yaş ile kan yandum elünden
Ney gibi delindi ciğerüm ışkun elinden
Her dem iderem âh ü figaan yandum elünden
Yandı dü cihan âteş-i âhumla ve likin
Ben senün eyâ şâh-ı cihân yandum elünden
Şol sunduğun âteş midür ey sâki bana kim
Sen aldun ele câm hemân yandum elünden
Her hâr ile sen sohbet idersin dün ü gün hem
Derdün iderem mûnis-i can yandum elünden
Ahmed çeke cevrüni ve lûtfun göre agyâr
Ey şefkati az şâh-ı cihan yandum elünden
Örnek 3
Subh-dem her gice ağyar ile ol yâr oturur
Dest-bâzî kılub ağyâr ile oynar oturur
Âh kim ol câme-i hâb içre düşmânlar ile
Gör ki ben miskîn her gice ki bî-yâr oturur
Her kaçan gül gibi ol hâr ile handân yürüse
Ehl-i dil bağrını lâle gibi dağlar oturur
Ahmed'i gör ki saçun fikr ile uzun giceler
Kimseye hâlini dimez hemen ağlar oturur
