XIII ve XIV. Yüzyıl Divan Şairleri
XIII ve XIV. yüzyıl divan şairleri kimlerdir? Kuruluş aşamasındaki şairler... Divan şiiri... Divan şairleri... 13. ve 14. yüzyıl divan şiiri... Detaylar Butik Kitap'ta...
XIII ve XIV. yüzyıl divan şairleri
Eski Türk Edebiyatı ya da diğer adıyla Divan Edebiyatı, Türk edebiyatı tarihinin Osmanlı İmparatorluğu coğrafyasında, XIII. asır sonunda başlayarak XIX. asrın ikinci yarısına dek mevcudiyetini devam ettiren, teorik ve estetik temellerini ortak İslam kültüründen almış olan, örnek aldığı Fars şiirinin tesiri altında biçimlenen, Arapça ve Farsça kökenli sözcüklerin geniş yer kapladığı bir Türkçeyle yapıtlarını üreten, sanatlı söyleyişleri ön plana alan, kuralcılıkla geleneğin önemli olduğu, Türkçe edebiyatın çok önemli bir dönemidir. Bu dönemin özelliklerini kısaca ve maddelendirerek verebiliriz:
- İlk dönemlerde daha ziyade mutasavvıf şairler vardır ve doğu Türkçesine ait karışık dille yazılmış yapıtlar dikkati çekmektedir.
- Yapıtların biçim ve içerikleri, Divan şiirinin herkes tarafından geleneğiyle örtüşmez. Çünkü henüz yazın ve şiir yeni yeni inşa edilmektedir.
- Eski Türk edebiyatı XIX. asrın sonlarında başlayarak XIX. asrın ikinci yarısında sonlanmıştır.
- İslam, bu yazının bilgi temelini oluşturmaktadır.
- Arap ile İran yazını, efsaneleri Divan edebiyatının en önemli ve çok kullanılan kaynağıdır.
- Klasik edebiyatımızın 3 dönemi bulunur:
- Oluşum dönemi XIII. asrın sonuyla XIV. asrın sonlarına dek devam eder. Temsilcileri şunlardır: Aşık Paşa, Gülşehri, Şeyhoğlu Mustafa, Ahmedi ve Şeyhi.
- I. Klasik dönem XV. asır başlarından XVII. asrın başlarına kadar devam eder. Bu dönemin şairleri Ahmet Paşa, Necati, Zati, Fuzuli, Baki, Nevi, Hayali ve Taşlıcalı Yahya’dır.
- II. Klasik dönem de XVII. asrın başlarından XIX. asrın ikinci yarısına dek devam eder. Bu dönemin şairleri Sebk-i Hindi akımını oluşturan Fehim-i Kadim, Naili, Nedim-i Kadim, Nefi ve Şeyh Galip’tir.
